امام محمد باقر عَلَیهِ‌السَّلام

به مناسبت میلاد با سعادت امام محمد باقر عَلَیهِ‌السَّلام اول ماه رجب مصادف با 25 بهمن /
 امام محمد باقر عَلَیهِ‌السَّلام همچون سلف صالح خود با جهادی خستگی ناپذیر و مبارزه‌ای نفس‌گیر، از دل تمامی تهدیدها؛ فرصت‌های نابی را برای نشر و گسترش اسلام ناب محمدی بوجود آورد و طوفانى‌ترین، پیچیده‌ترین و دشوارترین دوران تاریخ‌ اسلام‌ را به دوران تمدن و پیشرفت واقعی و حقیقی جهان اسلام تبدیل كرد …


محمد بن علی مشهور به امام محمدباقر عَلَیهِ‌السَّلام، ملقب به باقرالعلوم؛ شخصیتی هاشمی، علوی و فاطمی است و چون مادر شريف آن بزرگوار، دختر امام حسن مجتبی است؛ آن حضرت از سلاله امام حسن و امام حسین و از نسل امام علی و فاطمه زهرا عَلَيْهِمُ‌الْسَّلام است.

 

آن بزرگوار در سال 57 هجری قمری دیده به جهان گشود، در سال 95 هجری قمری، در سن 38 سالگی، به امامت رسید و پس از 19 سال امامت، در سال 114 هجری قمری، در سن 57 سالگی به شهادت رسید.

 

مقاطع سه‌گانه زندگی آن بزرگوار

زندگی آن بزرگوار در سه مقطع بوده است:

مقطع اول: دوران امامت جد بزرگوارش امام حسین عَلَیهِ‌السَّلام و حضور در صحنه دلخراش کربلا.

مقطع دوم: دوران امامت پدر بزرگوارش امام سجاد عَلَیهِ‌السَّلام.

مقطع سوم: دوران امامت خود آن بزرگوار.

 

با آن كه آن بزرگوار پس از 47 سال از رحلت پيامبر گرامی اسلام متولد شد با این حال سلام گرم و دلنشين پيامبر را جابر بن عبدالله انصارى بدون واسطه به آن حضرت ابلاغ كرد.

قال رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ آلِهِ وسَلَّم:

إنّكَ سَتُدرِكُ یا جابِر رَجُلاً مِنْ اَهْلِ بیتی اِسْمُهُ اِسْمِی وَ شمائِلُهُ شَمائلي، یَبْقَرُ الْعِلْمَ بَقراً فَاِذا لَقِیتُهُ فَاقْرأهُ عَنِی السّلام. ای جابر بعد از من مردی از خاندان مرا خواهی دید که اسمش اسم من و قیافه‏اش شبیه قیافه من خواهد بود، او درهای دانش را به روی مردم خواهد گشود، وقتی او را ملاقات کردی سلام مرا به وی برسان. 

 

در سال  95 هجری قمرى پدر بزرگوارش به دست وليد بن عبدالملك به شهادت رسید و آن بزرگوار عهده‌دار امامت و رهبری جهان اسلام گردید و در دوران امامت با پنج خلیفه غاصب اموی مواجه بود که همگی بجز عمربن‌عبدالعزیز در استبداد و خودکامگی دست کمی از نیاکان ملعون خود نداشتند.

آن بزرگوار طبق پیش‌بینی پیامبر گرامی اسلام، یک جنبش علمی دامنه‌داری را پایه‌گذاری کرد و در آن جنبش، گنجینه‌های علم و دانش را آشکار ساخت و مقدمات تأسیس یک حوزه بزرگ اسلامی را که در دوران امامت فرزند گرامی‌اش امام صادق عَلَیهِ‌السَّلام به اوج و عظمت رسید؛ پی‌ریزی نمود و بدین‌سان به باقرالعلوم یعنی شکافنده علم و دانش شهرت یافت، به گونه ای که هیچ دانشمندی در طول تاریخ بشریت هماورد او نیامده و نخواهد آمد.

 

حضرت امام خمینی در این زمینه می‌فرماید: ما مفتخریم که “باقرالعلوم” بالاترین شخصیت تاریخ است و کسی جز خدای تعالی و رسول صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ آلِهِ وسَلَّم و ائمه معصومین عَلَيْهِمُ‌الْسَّلام مقام او را درک نکرده و نتوانند درک کنند؛ از ما است.

 

دوران امامت آن بزرگوار یكى‌ از طوفانى‌ترین، پیچیده‌ترین و دشوارترین دوران تاریخ‌ اسلام‌ است، شرائط پیچیده‌ای که می‌رفت تا بنیان‌های جامعه را به تباهی كشد و اسلام را با چالشی جدی روبه‌رو سازد. در این هنگام حضرت امام محمد باقر عَلَیهِ‌السَّلام همانند اسلاف صالح خود، با اقدامات راهبردی وظایف امامت را به زیباترین شکل ممکن انجام داد.

 

همان  گونه که حضرت امام علی عَلَیهِ‌السَّلام برای حفظ اصل اسلام بعد از ارتحال حضرت رسول صَلَّی‌الله عَلَیهِ وَآلِهِ وسَلَّمْ مخاصمه را ترک کرد و همان گونه که حضرت امام حسن مجتبی عَلَیهِ‌السَّلام با پذیرش صلح تحمیلی صبوری پیشه کرد تا جامعه اسلامی به رشد و بالندگی لازم برسد و همان  گونه که حضرت امام حسین سیدالشهداء عَلَیهِ‌السَّلام با جهاد و قیام عاشورا اسلام را زنده نگه داشت و همان  گونه که حضرت امام سجاد زین‌العابدین عَلَیهِ‌السَّلام در قالب دعا به ترویج معارف و آموزه‌های دینی پرداخت و وظائف امامت را به شایستگی انجام داد؛ امام محمد باقر عَلَیهِ‌السَّلام نیز همچون سلف صالح خود با جهادی خستگی ناپذیر و مبارزه‌ای نفس‌گیر، از دل تمامی تهدیدها فرصت‌های نابی را برای نشر و گسترش اسلام ناب محمدی بوجود آورد و طوفانى‌ترین، پیچیده‌ترین و دشوارترین دوران تاریخ‌ اسلام‌ را به دوران تمدن و پیشرفت واقعی و حقیقی جهان اسلام تبدیل كرد.

 

سرانجام آن بزرگوار در سال 114 هجری قمری و در سن 57 سالگی، به دست هشام بن عبدالملک ملعون به شهادت رسید و در قبرستان بقیع کنار پدر و جد مادریش به خاك سپرده شد.

صلوات خاصه امام باقر عَلَیهِ‌السَّلام

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ بَاقِرِ الْعِلْمِ وَ إِمَامِ الْهُدَى وَ قَائِدِ أَهْلِ التَّقْوَى وَ الْمُنْتَجَبِ مِنْ عِبَادِكَ‏

پروردگارا درود فرست بر محمد بن على حضرت باقر العلوم و پيشواى هدايت و رهبر اهل تقوى و برگزيده از بندگان خاص تو

اللَّهُمَّ وَ كَمَا جَعَلْتَهُ عَلَماً لِعِبَادِكَ وَ مَنَاراً لِبِلاَدِكَ وَ مُسْتَوْدَعاً لِحِكْمَتِكَ‏ وَ مُتَرْجِماً لِوَحْيِكَ وَ أَمَرْتَ بِطَاعَتِهِ وَ حَذَّرْتَ مِنْ مَعْصِيَتِهِ‏

 پروردگارا و چنانكه او را علم و مرجع رشد و هدايت بندگان و چراغ روشن شهر و ديار خود گردانيدى و محل وديعه علم و گنجينه حكمت خويش و ترجمان و مبين حقايق وحى خود قرار دادى و خلق را امر به طاعت او كردى و نهى و تحذير از عصيان و مخالفتش فرمودى

فَصَلِّ عَلَيْهِ يَا رَبِّ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ ذُرِّيَّةِ أَنْبِيَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أُمَنَائِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ‏

پس اى خدا درود فرست بر او درودى افضل از آنچه بر احدى از ذريه پيغمبران و خاصان و رسولانت ‏و امناى وحيت فرستادى اى پروردگار عالم.

 

 

 

نوشته های مشابه

← نوشته قبلی

نوشته بعدی →

1 Comment

  1. بسیار عالی استفاده کردیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.