در احکام ماه مبارک رمضان ، 9 چیز و به تعبیری 11 چیز روزه را باطل می‌کند:

  1. خوردن و آشامیدن: کفاره‌ی فرد.
  2. رساندن غبار غلیظ به حلق: کفاره‌ی فرد.
  3. فرو بردن تمام سر در آب: کفاره‌ی فرد.
  4. قى كردن: کفاره‌ی فرد؛ اختلافی است.
  5. اماله كردن با چیزهاى روان: کفاره‌ی فرد.
  6. باقى ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح: کفاره‌ی فرد.
  7. نزدیکی با همسر (جماع): کفاره‌ی فرد.
  8. العیاذبالله نزدیکی با همسر در حال حیض و نفاس یا با غیر همسر: کفاره‌ی جمع.
  9. العیاذبالله، خود را جنب کردن (استمنا): کفاره‌ی جمع.
  10. العیاذبالله، روزه‌ی خود را با چیز حرام باطل کند: کفاره‌ی جمع.
  11. العیاذبالله، دروغ بستن به خدا و پیامبر و جانشینان پیامبر علیهم السلام: کفاره‌ی جمع.

 

اگر شماره‌های 8 و 9 و 10 جمع شود زیر عنوان “باطل کردن روزه با عمل حرام” شمار مبطلات روزه، 9 عدد می‌شود.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ی در احکام ماه مبارک رمضان: خوردن و آشاميدن است

روزه دار بايد از اذان صبح تا اذان مغرب از خوردن و آشاميدن پرهيز نمايد.

 

در بطلان روزه فرقی نيست بين:

خوردن و آشاميدن معمولی مثل نان و آب.

خوردن و آشاميدن غير معمولی مثل خاك و شيره درخت.

خوردن و آشاميدن زياد.

خوردن و آشاميدن كم مثل رطوبت مسواك يا نخ تر يا بقايای غذا بين دندان ها.

خوردن و آشاميدن متعارف مثل دهان.

خوردن و آشاميدن غير متعارف مثل از راه بينی يا تزريق آمپول تقويتی.

 

در احکام ماه مبارک رمضان غیر از موارد فوق، موارد زير نیز روزه‌ را باطل و كفاره واجب می شود:

فرو دادن ترشحات سر و گلو كه به فضای دهان برسد.

فرو بردن عمدی آن‌چه لای دندان مانده است.

خلال نكردن غذای لاى دندان كه احتمال فرو رفتن آن را در روز بدهد و اتفاقی فرو رود.

چشيدن يا جويدن، غذايى كه احتمال فرو رفتن آن را بدهد و اتفاقی فرو رود.

فرو بردن عمدی غذا موقعی كه بفهمد اذان شده است.

 

در احکام ماه مبارک رمضان ، موارد زير روزه صحيح است:

خوردن و آشاميدن در حال فراموشی روزه.

کسی به اجبار چیزی در گلوی او بریزد و بی اختیار پائین دهد.

پائين دادن آب معمولی دهان.

پائين دادن ترشحات سر و گلو.

چشيدن غذا به شرط آن كه به حلق نرسد.

جويدن غذا برای بچه به شرط آن كه به حلق نرسد.

ريختن دارو در چشم يا گوش به شرط آن كه به گلو نرسد.

تزريق آمپول بی حسی يا داروئی غیر وریدی.

استفاده از شیاف مسکن.

مسأله:

اگر روزه‌دار به قدری تشنه شود كه بترسد از تشنگی بمیرد می‌تواند به اندازه‌ای كه از مردن نجات پیدا كند آب بیاشامد، ولی روزه‌ی او باطل می‌شود اما باید در بقیه روز از به جا آوردن كاری كه روزه را باطل می‌كند خودداری نماید.

انسان نمى ‏تواند براى ضعف روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى است‏كه معمولا نمى‏شود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

خوردن و آشاميدن، قضا و كفاره دارد.

خوردن و آشاميدن چيز حرام قضا و كفاره‌ی جمع دارد.

 

  1. در احکام ماه مبارک رمضان ، يكي از مبطلات روزه‌ی ماه مبارک رمضان: رساندن غبار غليظ به حلق است.

روزه دار بايد از رساندن غبار غليظ به حلق پرهيز نمايد، و فرقی بين موارد زير نيست:

خوردن آن حلال باشد مثل آرد.

خوردن آن حرام باشد مثل خاك.

خود، غبار را به حلق برساند.

خوداری نكند و ديگری غبار را به حلق برساند.

احتياط نكند و باد غبار را به حلق برساند.

دود سيگار، تنباكو و مانند آن ها و بخار غليظی كه در دهان به آب تبديل شود روزه‏ را باطل مى‏ كند.

اگر روزه دار مواظبت نكند و غبار غليظ به حلق او برسد روزه‌ی او باطل می شود و بايد روزه را قضا كرده و كفاره‌ی آن را به جا آورد.

 

در احکام ماه مبارک رمضان موارد زير روزه صحيح است و چنانچه ممكن است بايد غبار را از حلق بيرون آورد:

اگر يقين دارد كه غبار به حلق نمى رسد ولی رسيد.

مواظبت كند و بى‏ اختيار غبار به حلق او برسد.

ديگری بي اختيار غبار به حلق او برساند.

فراموش كند كه روزه است و مواظبت نكند و غبار به حلق برسد.

استفاده از اسپری به نظر اکثر علما روزه را باطل نمی کند.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک رمضان: فرو بردن سر در آب است:

روزه دار بايد از فرو بردن تمام سر در آب پرهيز نمايد و اگر عمدا و با اختيار تمام سر را در آب فرو ببرد گرچه بدن يا موهای سر بيرون باشد، روزه‌ی او باطل می شود و بايد روزه را قضا كرده و كفاره‌ی آن را به جا آورد.

 

در احکام ماه مبارک رمضان ، مواردي كه روزه باطل است:

عمدا و با اختيار تمام سر را در آب فرو ببرد.

زیر آب یادش بیاید كه روزه است ولی فوراً سر را بیرون نیاورد.

روزه‌داری كه به زور سر او را زير آب كرده‌اند رهايش كنند و سر را بیرون نیاورد.

نجات غريق گرچه واجب است اما اگر سر در آب فرو برد.

اگر عادتاً با افتادن در آب سرش زیر آب می‌رود، با توجه به این مطلب خود را در آب بیندازد و سرش زیر آب برود.

 

در موارد زير روزه صحيح است:

فرو بردن بدن يا مو به غير سر در آب.

فرو بردن نصف سر در يك دفعه و نصف ديگر در دفعه ديگر.

فرو بردن سر در غير آب و گلاب.

بی اختيار سر به زير آب رود كه بايد به سرعت سر را از آب خارج كند.

بی اختيار در آب بيفتد كه بايد به سرعت سر را از آب خارج كند.

كسی به زور سر او را در آب فرو برد كه بايد به مجرد بر طرف شدن زور سر را از آب خارج كند.

فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد كه بايد به مجرد توجه سر را از آب خارج كند

شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا خير.

فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو ببرد، روزه و غسل او صحيح است.

 

مسأله:

اگر بداند كه روزه است و عمداً برای غسل سر را در آب فرو برد، هم غسل و هم روزه باطل است مگر آنكه در همان زیر آب توبه نماید و در حال خارج شدن از آب نیت غسل كند كه در این صورت غسل او صحیح است.

اگر بداند كه روزه است و عمداً برای غسل سر را در آب فرو برد، چنانچه روزه‌ی او، روزه‌ی واجبی باشد كه مثل روزه كفاره وقت معینی ندارد، غسل صحیح و روزه باطل می‌باشد، ولی اگر واجب معین باشد، اگر به فرو بردن سر در آب، قصد غسل كند، روزه‌ی او باطل است، و بنا بر احتیاط واجب، غسل او هم باطل است.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک رمضان: قى كردن است

روزه در موارد زير باطل است

عمدا قى کند گر چه به واسطه‌ی مرض و مانند آن باشد.

بداند اگر آروغ بزند چيزی از گلو خارج می شود با اين حال آروغ بزند.

خوردن چيزی كه می داند در روز سبب قی می‌شود.

موارد زير به روزه ضرر نمی زند:

روزه دار سهواً يا بى‏ اختيار قى كند.

يقين دارد كه به واسطه آروغ زدن چيزى از گلو بيرون نمی ‏آيد، و آروغ زد و چيز بيرون آمد.

 

مسأله:

اگر روزه‌دار بتواند از قی كردن خودداری كند چنانچه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خودداری نماید.

آن چه در فضای دهان می‌آيد نبايد پائين داد و بايد از فضای دهان خارج كرد و اگر بی‌اختیار فرو رود، روزه‌ صحیح است و اگر با اختيار پائين دهد بايد روزه را قضا و كفاره‌ی آن را به جا آورد.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک رمضان: اماله كردن است.

روزه در موارد زير باطل و بايد روزه را قضا و كفاره‌ی آن را بجا آورد:

اماله كردن با چيز روان گرچه از روى ناچارى و درمان باشد.

استعمال شياف های غير درمانی بنابر احتياط واجب.

 

مسأله:

استعمال شياف‌های درمانی به روزه ضرر نمی‌زند.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک رمضان: بقاء بر جنابت، حيض و نفاس است.

در موارد زير روزه باطل و قضا و كفاره واجب است:

بقا بر جنابت تا اذان صبح.

بقا بر حيض يا نفاس برای زنی كه قبل از اذان پاك شده است.

ترك غسل برای كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده و مى‏ داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى ‏شود، با اين حال خوابيد و قبل از اذان صبح بيدار نشد.

كسی كه برای غسل و تيمم قبل از اذان وقت ندارد و خود را جنب كند.

 

در موارد زير فقط قضای روزه واجب است:

ترك غسل برای كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده و با احتمال بیدار شدن پيش از اذان صبح، بخوابد و بیدار شود و دوباره بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود.

كسي كه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده بايد روزه‌ی آن چند روز را قضا نمايد.

 

در موارد زیر روزه صحیح است:

بعد از اذان محتلم شود.

بعد از اذان متوجه شود که قبل از اذان محتلم شده است.

محتلم عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود و قبل از اذان تیمم نماید.

گمان كند كه به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ است و تیمم کند.

كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده، با احتمال بیدار شدن پيش از اذان صبح، بخوابد چنانچه قصد غسل داشته و خوابیده و تا اذان، خواب بماند.

كسى كه در شب ماه رمضان براى غسل وقت ندارد ولى براى تيمم وقت دارد و خود را جنب كند (گرچه گنهکار است).

بقا بر جنابت تا اذان صبح در روزه‌ی واجب غير رمضان و قضاى آن مانند روزه نذری.

زن قبل از اذان متوجه شود که از حیض یا نفاس پاک شده اما وقت غسل یا تیمم نداشته باشد.

زن بعد از اذان متوجه شود که قبل از اذان از حیض یا نفاس پاک شده است.

زن غسل حيض و نفاس را در ماه رمضان فراموش کند.

کسی که غسل مس میت بر گردن داشته باشد.

 

مسأله:

بقای بر جنابت در قضاى روزه‌ی رمضان عمدی و غیر عمدی، سبب بطلان روزه می‌شود.

كسی كه محتلم شده است قبل از غسل بايد ادرار كرده و استبرا نمايد.

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک ماه مبارک رمضان: نزدیکی با همسر است.

نزديكی با همسر از روی عمد و اختيار به صورتی كه سبب جنابت شود روزه را باطل می‌کند و بايد روزه را قضا و كفاره‌ی آن را به جا آورد.

 

موارد زير به روزه ضرر نمی زند:

شك كند كه آيا نزديكی تحقق پيدا كرده است يا خير.

فراموش كرده كه روزه است و با همسر خود نزديكی نمايد به شرط آن كه به مجردی كه متذكر شد از حالت نزديكی خارج شود.

همسر به نزديكی مجبور شود به طورى كه از خود اختيارى نداشته باشد به شرط آن كه به مجردی كه اجبار مرتفع شد از حالت نزديكی خارج شود.

مسأله

اگر روزه ‏دار در ماه رمضان زن روزه‏ دار خود را به نزديكی مجبور كند، كفاره‌ی روزه‌ی خود و زن را بايد بپردازد.

و اگر زن در بين عمل راضی شود زن هم به طور مجزا بايد يك كفاره بدهد (سه کفاره).

 

  1. يكی از مبطلات روزه‌ در احکام ماه مبارک رمضان: آن است که شخص خود را محتلم نماید.

اگر روزه ‏دار خود را محتلم نمايد يا كاری كند كه بی اختيار محتلم شود، روزه‏ اش باطل است و قضا و كفاره‌ی جمع بر او واجب می شود.

 

موارد زير به روزه ضرر نمی زند:

بی‌اختیار منی از او خارج شود.

در خواب محتلم شود حتی اگر بداند كه اگر بخوابد محتلم می‌شود.

در صورتی كه عادت نداشته باشد كه بعد از بازی و شوخی منی از او خارج شود اگر بازی و شوخی کرد و اتفاقاً منی بیرون آید.

 

مسأله

اگر در حال انزال بيدار شود لازم نيست جلوگيرى نمايد.

روزه‌داری که محتلم شده است می‌تواند قبل از غسل بول كند و استبراء نماید.

روزه‌داری که محتلم شده است اگر بداند با بول یا استبراء باقیمانده منی خارج می‌شود باید قبل از غسل بول كند و استبراء نماید.

محتلم اگر بداند با استبراء باقیمانده منی خارج می‌شود اگر غسل کرده است نمی‌تواند استبراء بکند.

 

 

 

  1. يكي از مبطلات روزه‌ احکام ماه مبارک رمضان: دروغ بستن به خدا و پیامبر است.

در موارد زیر روزه باطل و قضا و كفاره‌ی جمع واجب می‌شود اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم و يا توبه كند:

روزه ‏دار عمداً نسبت دروغ به خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر بدهد يا واقعيتی را از ایشان تكذيب كند.

دروغی را كه دیگری ساخته عمدی به خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر نسبت دهد.

از روزه‌دار بپرسند كه آیا خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی كه در جواب باید بگوید نه عمداً بگوید بلی.

از روزه‌دار بپرسند كه آیا خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی كه باید بگوید بلی عمداً بگوید نه.

از قول خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم.

در شب دروغی را به خدا، پيامبر و جانشینان پيامبر نسبت دهد و در روز كه روزه است بگوید آنچه دیشب گفتم راست است.

 

در نوع نسبت فرقی بین موارد زیر نیست:

گفتن

نوشتن

اشاره

کنایه

پاسخ

تأييد دروغ

تكذيب راست

و مانند آن

 

در احکام ماه مبارک رمضان بطلان روزه فرقی بین موارد زیر نیست:

نسبت دروغ به گفتار ایشان باشد

نسبت دروغ به افعال ایشان باشد

نسبت دروغ به تقریر ایشان باشد

 

در احکام ماه مبارک رمضان موارد زیر در حکم خدا و پیامبر هستند:

ائمه معصومين عَلَيْهِم‌السَّلامُ

حضرت زهرا سلام‌الله‌عليها  به احتياط واجب

ساير پيامبران و جانشينان آنان به احتياط واجب

 

در احکام ماه مبارک رمضان موارد زير به روزه ضرر نمی زند:

مطلبی را با اعتقاد به اين كه راست است بگويد و بعد معلوم شود دروغ است.

مطلبی را با اعتقاد به اين كه دروغ است بگويد و بعد معلوم شود راست بوده است.

خبرى كه نمى‏داند راست ‏يا دروغ است را به نقل يا با منبع بگويد.

دروغی را كه دیگری ساخته از قول او نقل كند.

برای مطالعه بیشتر میتوانید اینجا کلیک کنید