همواره انسان‌ در آرزوی رسیدن به مقامات معنوی و درجات دینی بوده و هست. مقاماتی مانند زهد، ورع، اجتهاد و بندگی، که هر کدام مدال افتخار و مایه سعادت است. حضرت امام حسن عسکری عَلَیهِ‌السَّلام راه وصول به این مقامات و درجات را در حدیث شریفی بیان کرده است:

أَوْرَعُ اَلنَّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشبْهَةِ

پارساترین مردم كسی است كه در هنگام شبهه توقف كند.

أَعْبَدُ اَلنَّاسِ مَنْ أَقامَ عَلَی الْفَرائِضِ

عابدترین مردم كسی است كه واجبات را انجام دهد.

أَزْهَدُ اَلنَّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ

زاهدترین مردم كسی است كه حرام را ترك نماید.

أَشَدُ اَلنَّاسِ اجْتَهادًا مَنْ تَرَكَ اَلذُّنُوبَ

كوشا ترین مردم كسی است كه گناهان را رها سازد.