داستان غدیر

به مناسبت عید سعید غدیر 18 ذی‌حجه مصادف با 7 مرداد 1400/ مراسم با شكوه حج به پایان رسیده بود و مسلمانانی كه اعمال حج را از پیامبر گرامی اسلام صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم آموخته بودند، مكه را به قصد یمن، شام، مصر، عراق و مدینه ترك گفتند، هنگامی كه به حوالی جحفه رسیدند، امین وحی در نقطه‌ای به نام غدیرخم بر قلب نازنین رسول خدا فرود آمد و فرمود: یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیكَ مِنْ رَبِّكَ؛ ای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملا به مردم برسان.


مراسم با شكوه حج به پایان رسیده بود و مسلمانانی كه اعمال حج را از پیامبر گرامی اسلام صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم آموخته بودند، مكه را به قصد یمن، شام، مصر، عراق و مدینه ترك گفتند، هنگامی كه به حوالی جحفه رسیدند، امین وحی در نقطه‌ای به نام غدیرخم بر قلب نازنین پیامبر گرامی اسلام فرود آمد و فرمود: یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیكَ مِنْ رَبِّكَ؛ ای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملا به مردم برسان.

 

پیامبر گرامی اسلام از طرف خداوند تبارک و تعالی مأمور شد تا امر مهمی را به همه مسلمانان ابلاغ نماید، مأموریت مهمی که اگر انجام نشود تمام زحمات رسالت برباد رفته و پیامبر گرامی اسلام رسالتش را انجام نداده است: وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ؛ اگر چنين نكنى امر رسالت او را ادا نكرده‌اى. ظاهرا این مأموریت مهم، خطراتی را به دنبال دارد و خداوند حفظ و صیانت آن بزرگوار را خود به عهده گرفته است قرآن کریم در این مورد می‌فرماید: وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ[1]؛ و خدا تو را از گزند مردم نگاه مى‌دارد.

 

این مأموریت مهم و با ارزش چیست که خداوند پیامبر را از خطرات احتمالی محافظت می‌کند؟ این مأموریت مهم، تعیین وصی و جانشینی است. همان گونه که حضرت سلیمان عَلَیهِ‌السَّلام حضرت آصف بن برخیا را و حضرت موسی عَلَیهِ‌السَّلام یوشع بن نون را و حضرت عیسی عَلَیهِ‌السَّلام شمعون را به اذن خداوند وصی و و جانشین خود گردانید؛ پیامبر گرامی اسلام نیز باید برای خود وصی و جانشین قرار دهد.

 

آن جانشین کیست؟ مولی‌الموحدین حضرت امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلام است و از آن جائی که عده‌ای به نیت تصاحب جانشینی بعد از پیامبر گرامی اسلام، اسلام آورده بودند؛ انتصاب حضرت عَلَیهِ‌السَّلام به مقام والای امامت و جانشینی؛ تمام نقشه‌های آنان را خنثی می‌کرد و به یقین دست به توطئه می‌زدند و این برای پیامبر گرامی اسلام خطراتی را در برداشت، بر این اساس خداوند حفظ و صیانت آن بزرگوار را خود به عهده گرفت و فرمود: وَ اللَّهُ یعْصِمُكَ مِنْ النَّاسِ.

 

در آن هنگام پیامبر گرامی اسلام فرمان توقف صادر كرد و فرمود: آنان‌كه از جلو رفتند باز گردند و آنانكه از عقب می‌آمدند به جمعیت بپیوندند. آنان‌كه از جلو رفتند بازگشتند و آنان‌كه از عقب می‌آمدند به جمعیت پیوستند و این همان حقیقتی است که به ما می‌فهماند باید بر محور رسالت و امامت حرکت کرد نه جلوتر و نه عقب‌تر، نه تندروی و نه کوتاهی.

 

هوای بسیار گرم و سوزان، طاقت افراد را ربوده بود، عده‌ای قسمتی از ردای خویش را زیر پا و قسمتی را روی سر گذاشته بودند، هنگام ظهر نماز جماعت به امامت رسول گرامی اسلام اقامه شد و چون حضرت خواست سخنرانی كند از جهاز اشتران منبری ساختند و حضرت بر آن قرار گرفت.

 

ده‌ها هزار مسلمان چون پروانه گرد شمع وجودش حلقه زدند. پیامبر گرامی اسلام با حمد و ثنای خداوند شروع كرد و خبر از نزدیكی زمان ارتحال داد و از مردم در مورد خود گواهی گرفت و همگی اقرار كردند كه تو رسالت خود را به خوبی انجام دادی و از هیچ كوششی در هدایت ما دریغ نكردی، سپس فرمودند: من دو چیز گران‌بها و گران‌قدر كه وسیله‌ی رستگاری شما خواهد بود را بین شما به یادگار می‌گذارم “قرآن” و “اهل‌بیتم” از آن ها جدا نشوید.

 

آنگاه حضرت امیر عَلَیهِ‌السَّلام را خواند، دست او را گرفت و در مقابل جمعیت بلند كرد تا همه او را دقیقا ببینند و بشناسند؛ پس سه مرتبه فرمود: مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ، فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، أَللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ، وَ عادِ مَنْ عاداهُ و وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ. پیامبر گرامی اسلام پس از خطبه قراء از جهاز اشتران فرود آمد مراسم باشكوه بیعت و میثاق بر پا شد، با علی مصاحفه كردند و به او تبریك گفتند و با او عهد بستند كه چون پیامبر گرامی اسلام از فرامین او اطاعت كنند آنگاه به فرمان پیامبر گرامی اسلام مراسم با شكوه اجرای عقد اخوت بین مؤمنین اجرا گردید، پیامبر گرامی اسلام با حضرت امیر و اصحاب با یكدیگر عقد اخوت خواندند.

 

مراسم معرفی حضرت امیر عَلَیهِ‌السَّلام پایان پذیرفت، فرشته‌ی وحی و امین رسالت، بر قلب نازنین پیامبر گرامی اسلام نازل شد و فرمود: الْیوْمَ یئِسَ الَّذِینَ كَفَرُوا مِنْ دِینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ؛ امروز کافران از ضربه زدن به دین شما مأیوس گشتند، پس از آنها بیمناک نشوید و تنها از من پروا داشته باشید. الْیوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الإسْلامَ دِینًا؛ امروز دین شما را كامل كردم ونعمت خود را برشما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آئین جاودان برای شما پذیرفتم.

 

آری با امامت نقشه‌ی دشمنان خنثی می‌شود: الْیوْمَ یئِسَ الَّذِینَ كَفَرُوا مِنْ دِینِكُمْ، رسالت کامل می‌گردد: الْیوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ، نعمت بر بندگان تمام می‌شود: وَأَتْمَمْتُ عَلَیكُمْ نِعْمَتِی و مسلمانی مورد قبول قرار می‌گردد: وَرَضِیتُ لَكُمُ الإسْلامَ دِینًا.

 

در این هنگام صدای تكبیر به شكرانه‌ی این نعمت بزرگ طنین انداز شد: الله اكبر، خداوندا سپاس بی‌كران كه دینت را كامل كردی، نعمتت را بر ما تمام نمودی و با امامت حضرت امیر اسلام را به عنوان آئین جاودان پسندیدی.


[1] يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَۖ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ؛ اى پيامبر، آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، ابلاغ كن؛ و اگر چنین نكنى؛ تبلیغ رسالت و اداء وظیفه نکرده‌ای و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مى‌دارد. آرى، خدا گروه كافران را هدايت نمى‌كند.

نوشته های مشابه

← نوشته قبلی

نوشته بعدی →

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.