فرازی از مناجات شعبانیه: اِلهی هَبْ لی كَمالَ الانْقِطاعِ اِلَیكَ وَاَنِرْ اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِیاءِ نَظَرِها اِلَیكَ

معبودا، مرا به کمالِ گسستن از خلق و پیوستن به خودت رهنمون ساز و دیده‌ قلبم را با فروغی که بـدان، تو را مشاهده کند، روشن فرمـا