اهتمام و جدّيت در انجام فرايض و واجبات، نشان ایمان، تقوا و تسلیم در برابر حضرت حق است. هیچ عملی به اندازه انجام صحیح، دقیق و به موقع واجبات، ارزش ندارد.
در حدیث قدسی خداوند تبارک و تعالی، عمل به فرائض را بهترین وسیله تقرب دانسته و میفرماید: «ما تَقَرَّبَ الیَّ عَبْدی بِشَیْ ءٍ احبَّ الیَّ ممَّا افْترضْتُهُ علیْهِ»[1] بنده به چیزی محبوبتر و بهتر از عمل به واجبات به من تقرب نمیجوید و نزدیک نمیشود.
پیامبر گرامی تقواترین مردم را، ادا کنندگان به واجبات معرفی میکند و میفرماید: «اِعْمَلْ بِفَرائِضِ اللهِ تَکُنْ اَتْقَی النّاسِ»[2] به آنچه خدا واجب کرده عمل کن تا با تقواترین مردم باشی.
امام علی علیه السّلام بهترین روش عبادت را انجام واجبات معرفی میکند و میفرماید: «وَلا عِبادَةَ کَاداءِ الْفرائِض»[3] هیچ عبادتی مانند ادای فرایض و واجبات نیست.
امام سجّاد علیه السّلام عمل به فرائض را نشان برتری افراد میداند و فرمود: «مَنْ عمِلَ بمَا افْتَرَضَ الله عَلَیْهِ فَهُو مِنْ خیرِ النّاس»[4]؛ هر کس عمل کند به آنچه خدا بر او واجب کرده از بهترینِ مردم است.
[1]. ملکی تبریزی، میرزا جواد، کتاب لقاء الله، ص۲۹.
[2]. اصول کافی، ج۲، ص۸2.
[3]. نهج البلاغه حکمت ۱۱۳.
[4]. کافی، ج۲، ص۸۱.
دیدگاهتان را بنویسید