احکام نماز مسافر: شرط هفتم: شغل او مسافرت نباشد (احکام کثیر السفر)

احکام چند دقیقه ای: نماز مسافر: شرط هفتم: شغل او مسافرت نباشد (احکام کثیر السفر)

مسافر از کسانی نباشد که شغل او مسافرت است و کثیر السفر به حساب می آید مانند رانندگان، خلبانان، ناخدای کشتی که اگر شغل او سفر باشد، باید نماز را تمام بخواند.

 

دو عنوان «من شغله السفر» «من شغله فی السفر»

کسی که شغل او، در سفر است و سفر مقدمه شغل او است و عنوان «من شغله فی السفر» دارد، در حکم کسی است که سفر شغل او است و فرقی با «من شغله السفر» ندارد: هر دو گروه باید نماز را تمام بخوانند: آیات عظام: تبریزی، خامنه‌ای، خوئی، زنجانی، سیستانی و مکارم.

کسی که شغل او، در سفر است و سفر مقدمه شغل او است و عنوان «من شغله فی السفر» دارد، در حکم با کسی که سفر شغل او است، فرق دارد و باید نماز را شکسته بخوانند مانند معلمان، کارمندان و کارگرانی که برای رفتن به محل کارشان حداقل باید مسافت هشت فرسخی را طی کنند: امام خمینی.

 

معیار کثیر السفر

معیار کثیر السفر عرفی است با این حال مراجع عظام در تعیین حداقل تعداد سفر و حداقل مدت اشتغال به سفر را چنین اعلام فرموده‌اند:

آیت الله خامنه‌ای: حداقل تعداد سفر در 10 روز، یکبار و حداقل مدت اشتغال به سفر: یک سال.

آیت الله زنجانی: حداقل تعداد سفر: هفته‌ای یک بار و حداقل مدت اشتغال به سفر: 6 ماه.

آیت الله سبحانی: حداقل تعداد سفر در 10 روز، 2 بار و حداقل مدت اشتغال به سفر: 2 ماه.

آیت الله سیستانی: حداقل تعداد سفر: هفته‌ای 3 روز  یا 10 روز در ماه و حداقل مدت اشتغال به سفر: 6 ماه.

آیت الله صافی: حداقل تعداد سفر: 10 روز، یک بار و حداقل مدت اشتغال به سفر: 3 ماه.

آیت الله مکارم: حداقل تعداد سفر: هفته‌ای 3 روز و حداقل مدت اشتغال به سفر: 2 ماه.

آیت الله نوری: حداقل تعداد سفر: 10 روز، یک بار و حداقل مدت اشتغال به سفر: 3 ماه.

آیت الله وحید: حداقل تعداد سفر: هفته‌ای 4 بار و حداقل مدت اشتغال به سفر: 2 ماه.

 

سفر اول

کسی که شغلش مسافرت شده است، در سفر اول، باید نماز را شکسته بخواند: آیت الله نوری

کسی که شغلش مسافرت شده است، در سفر اول، باید نماز را کامل بخواند: آیات عظام: خامنه‌ای و مکارم

کسی که شغلش مسافرت شده است، در سفر اول، باید احتیاط کند، هم شکسته هم کامل بخواند: آیت الله سیستانی

 

ده روز وقفه در بین سفر

کسی که شغلش مسافرت است، اگر ده روز یا بیشتر در وطن خود بماند، در سفر اول، نمازش شکسته است: آیات عظام: امام خمینی، بهجت و نوری.

کسی که شغلش مسافرت است، اگر ده روز یا بیشتر در وطن خود بماند، در سفر اول، نمازش تمام است: آیات عظام: سیستانی و مکارم.

 

سفر غیر شغلی کثیر السفر

کسی که شغل او مسافرت است، اگر سفر غیر شغلی برود نمازش شکسته است: آیات عظام: خامنه‌ای و سیستانی.[1]


فهرست و لینک احکام نماز مسافر:

  1. شرائط سفر
  2. شرط چهارم: قاطع سفر در کار نباشد
  3. شرط هفتم: شغل او مسافرت نباشد
  4. شرط هشتم: از شهر خارج شده به حد ترخص برسد
  5. حکم ناسی و جاهل به احکام مسافر
  6. مکان هایی که مسافر می تواند نماز را تمام بخواند
  7. احکام وطن

[1]. توضیح المسائل جامع: باب احکام نماز مسافر

نوشته های مشابه

← نوشته قبلی

نوشته بعدی →

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *