احکام چند دقیقه ای: نماز مسافر: شرط چهارم: قاطع سفر در کار نباشد
مسافر قبل از رسیدن به هشت فرسخ از وطن خود یا جایی که می خواهد ده روز یا بیشتر در آنجا بماند، نگذرد و الا باید نماز را تمام بخواند.
قواطع سفر
مواردی که سفر را قطع میکند و نماز را باید تمام خواند، سه مورد است:
- رسیدن به وطن.
- قصد اقامت ده روز.
- توقف یک ماه بدون قصد.
- رسیده به وطن
اگر مسافر قبل از آن که مسافت هشت فرسخ را طی کند، به وطن خود یا به محلی که قصد دارد ده روز یا بیشتر در آن جا بماند، برسد؛ باید نماز را تمام بخواند.
- قصد اقامت ده روز
حد اقل اقامت، به عنوان قاطع سفر و تمام خواندن نماز، ده روز است و آن از اذان صبح روز اول تا غروب روز دهم یا از ظهر روز اول تا ظهر روز یازدهم است و اگر بیشتر از ده روز شود، اشکالی ندارد و تا زمانی که در آن محل اقامت دارد، باید نماز را تمام بخواند و لازم نیست دوباره قصد ماندن ده روز کند.
محدوده اقامت
کسی که می خواهد ده روز در محلی اقامت کند باید تمام ده روز را در یک جا بماند، پس اگر بخواهد مثلًا ده روز در نجف و کوفه یا در تهران و شمیران بماند، باید نماز را شکسته بخواند.
انصراف از اقامت ده روز
اگر مسافر بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی، از ماندن منصرف شود، یا مردد شود، تا وقتی در آن محل، اقامت دارد، باید نماز را تمام بخواند اما اگر پیش از خواندن یک نماز چهار رکعتی از اقامت ده روز منصرف شود، یا مردد شود، باید نماز را شکسته بخواند.
- توقف یک ماه بدون قصد
اگر مسافر بعد از رسیدن به هشت فرسخ، سی روز در محلی بماند و در تمام سی روز در رفتن و ماندن مردد باشد، بعد از گذشتن سی روز اگر چه مقدار کمی در آنجا بماند، باید نماز را تمام بخواند.[1]
فهرست و لینک احکام نماز مسافر:
- شرائط سفر
- شرط چهارم: قاطع سفر در کار نباشد
- شرط هفتم: شغل او مسافرت نباشد
- شرط هشتم: از شهر خارج شده به حد ترخص برسد
- حکم ناسی و جاهل به احکام مسافر
- مکان هایی که مسافر می تواند نماز را تمام بخواند
- احکام وطن
[1]. توضیح المسائل جامع: باب احکام نماز مسافر
دیدگاهتان را بنویسید