آن بزرگوار به دست خود فرزند دلبند و عزیز خویش را که عمری انتظار آن را میکشید و در دوران پیری خداوند متعال به او عطا فرمود و به یقین امید تکرار آن را هم نداشت در راه پرودگار بع قربان گاه برد.

حسن صفرزاده تهرانی