خائنین به وطن را بهتر و بیشتر بشناسیم

ایران اسلامی با فرهنگ و تمدن کهن،

با تاریخی مملو از حماسه‌ و رشادت،

با مردانی بی‌نظیر در کمال و معرفت و

با دیرینه‌ای سرشار از اخلاق و معنویت،

سزاوار آن است که هر قدرتی از آن حساب ببرد

و هیچ بی سر پایی نتواند او را تهدید کند


اما آن چه این روزها شاهد آن هستیم، حاصل عملکرد بدخواهانی است که همواره جایگاه ایران اسلامی را تنزل داده به حدی که هر بیگانه‌ای به خود حق دهد:

به ملت ایران توهین کند،

مردم را تحریم نماید،

کشور را تهدید کند

و برای نظام خط و نشان بکشد.

 

هر آن چه ملت شریف و مسلمان ایران از عزت، سربلندی، شرافت، اقتدار دارد، مدیون عملکرد سنجیده و شایسته است

و آن چه بدست نیاورده‌ایم و هر نابسامانی‌هایی که با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم،

عواقب رفتارهای نسنجیده و حرکات نابخردانه و خیانت بدخواهان است.

در این مقاله به بخشی از تحرکات خائنانه در شرائط جنگی اشاره می‌شود.

 

خائنین به وطن را بهتر و بیشتر بشناسیم

مقدمه 

یادتان هست آمریکا به طبس حمله کرد و ما نتوانستیم کاری انجام دهیم؟ یادتان هست آمریکا دو مرتبه می‌خواست در ایران کودتا کند و ما نتوانستیم دشمنی او را پاسخ دهیم؟ یادتان هست جنگ بر ما تحمیل شد و 8 سال طول کشید تا سایه آن برطرف شد؟ یادتان هست آمریکا هواپیمای مسافربری ایران را زد و ما نتوانستیم کاری کنیم؟ یادتان هست در مکّه 325 حاجی را به شهادت رساندند و ما نتوانستیم کاری کنیم؟ یادتان هست اجساد مقدس شهدای منا را قصد نداشتند بدهند و وزیر خارجه ایران جلوی صندلی وزیر خارجه کویت زانو زد تا او پا در میانی کند و عربستان اجساد شهیدان را تحویل دهد؟ یادتان هست فشار دیپلماسی در دستگیری نیروهای متجاوز آمریکایی به آب‌های ایران، آن قدر زیاد بود که ظرف 24 ساعت مجبور شدیم آنها را آزاد کنیم؟ ایران اسلامی محاصره اقتصادی شد و سپس در همه زمینه‌های تحریم گردید، اموال ما بلوکه شد و کشتی‌ها محاصره شد و ما نتوانستیم کاری کنیم؟ رئیس جمهور حضرت آیت الله رئیسی را شهید کردند و ما حتی نتوانستیم ماهیت ترور بودن آن را اعلام کنیم؟!

این جنایات‌ها و نتوانستن‌ها متعلق به دهه‌های اخیر است و اگر همه جنایات‌ها و نتوانستن‌ها را بخواهیم سیاهه کنیم، مثنوی هفتاد من می‌شود! اما الآن شرائط چگونه است؟ امروز به جایی رسیده‌ایم و شرائط به گونه‌ای محقق شده است که پایگاه‌های آنان را در منطقه با خاک یکسان کردیم و بدون واهمه می‌گوییم بزنید چند برابر می‌خورید.

هزاران بار سجده شکر به درگاه الهی به جا می آوریم که این قدرت را در سایه رهبری داهیانه امام خمینی رحمت الله علیه و رهبری خردمندانه رهبر شهید اعلی الله مقامه به ملت ایران ارزانی کرد اما آیا این قدرت و اقتدار، در شأن ملت ایران است؟ و آیا این مقدار قدرت و اقتدار، برای بازدارندگی کافی است؟ در جواب باید گفت خیر. چرا بازدارنده نیست؟ چون نتوانسته سایه جنگ را برطرف سازد و چرا در شأن ملت مسلمان ایران نیست؟ چون ملت مسلمان ایران، با فرهنگ و تمدن کهن، با تاریخی مملو از حماسه‌ و رشادت، با مردانی بی‌نظیر در کمال و معرفت و با دیرینه‌ای سرشار از اخلاق و معنویت، سزاوار آن است که هر قدرتی از آن حساب ببرد تا آن جایی که هیچ بی سر پایی نتواند او را تهدید کند و حتی از آن بالاتر، کسی نتواند به ایرانی جماعت در هرجای دنیا که هست توهین نماید.

چرا ایران اسلامی هنوز به آن مرحله نرسیده است که بتواند سایه جنگ را برطرف نماید؟ و به تهدیدها و توهین‌ها پایان دهد؟ در جواب باید گفت برطرف نشدن سایه جنگ و نرسیدن به حدی که نتوانند ایران اسلامی را تهدید و توهین کنند؛ حاصل گفتارهای نسنجیده، حرکات نابخردانه، دستورات جاهلانه، رفتارهای متناقض، عملکردهای ضعیف، اقدامات سخیف و خیانت بدخواهان است که هنوز بیگانگان به خود حق می‌دهند که به ملت ایران توهین کنند، مردم را تحریم نمایند، کشور را تهدید کنند و برای نظام خط و نشان بکشند.

آری رفتارهای نسنجیده، حرکات نابخردانه خاصه از ناحیه بعضی از مسئولین، پیامی دارد که قبل از آن که مردم متوجه آن شوند؛ بیگانگان از آن برداشت کرده و منافع خود را بر اساس آن تنظیم و عمل می‌کنند.

این یک واقعیت است که عزت، سربلندی، شرافت، اقتدار و قدرت ملت شریف و مسلمان ایران، همواره مدیون عملکرد سنجیده و شایسته اکثر مسئولین است اما نابسامانی‌ها، عقب افتادگی‌ها و خسارت‌ها بسیار، همه عواقب رفتارهای نسنجیده و حرکات نابخردانه بعضی و خیانت بعضی دیگر است.

آیا فتنه‌های سال‌های 78، 88، 98 یادتان هست؟ آیا فتنه دو روز  18 و 19 دی 1404 بیش از 3 هزار شهید روی دست نظام گذاشته شد، یادتان هست، آیا  13 آبان سال‌های پیش، یادتان هست که چه بلوایی درست می‌کردند؟! آیا یادتان هست ورزشکاران ما در میدان‌های بین المللی، سرود جمهوری اسلامی را نمی‌خواندند؟! آیا خروش ملیونی ملت، در تشییع رئیس جمهور شهید حضرت آیت الله رئیسی یادتان هست؟ آیا آن خروش در انتخابات ریاست جمهوری ماندگار بود؟! همه اینها به خاطر جنگ ترکیبی رسانه‌ای دشمن است که توسط بدخواهان داخلی محقق می‌شود، پس باید نسبت به تحرکات فتنه گونه‌ عوامل داخلی خائنین به وظن، بسیار هوشیار بود.

آیا احتمال نمی‌دهید حضور حماسی و معجزه گونه بیش از 250 شب ملت مبعوث در میدان، با یکی دو حرکت موزیانه بی‌اثر شود و به فراموشی سپرده شود؟

لازم است به این نکته توجه شود که منظور از خائنین به وطن، کسانی نیستند که از روی بی‌اطلاعی یک حرفی می‌زنند یا یک حرکت نسنجیده انجام می‌دهند، بلکه منظور از خائنین به وطن کسانی هستند که خود را دلسوز مردم و کشور می‌دانند اما از عمق وجود و از روی دلبستگی به غرب و تنفر از جمهوری اسلامی، به گونه‌ای عمل می‌کند که دشمن بیشترین بهره برداری را کرده و بدترین ضربه را به کشور می‌زند و در این مقاله به بخشی از آن در شرائط جنگی اشاره می‌شود.

 

خائنان به رهبری

  1. کسانی که با سوء استفاده از فرامین رهبری، دستورات معظم له را به نفع مقاصد و منافع خود توجیه می‌کنند، اینان مجرم و خائنند؛
  2. کسانی که برای پیروی از رهنمودهای رهبری، شرط گذاشته و در برابر فرامین رهبری، چانه زنی می‌کنند؛
  3. کسانی که ساختار شکنی کرده و از فرامین رهبری سرپیچی می‌کنند و خبیثانه برخلاف رهبری موضع می‌گیرند؛
  4. کسانی که دنبال تضعیف رهبری یا محدود کردن اختیارات رهبری یا گذر از رهبری هستند؛

 

خائنان مسائل کلان اجرایی

  1. کسانی که با خطای محاسباتی، سبب نابسامانی‌های فراوانی در کشور شده‌اند؛
  2. کسانی که اصول حاکمیتی و صدها موضوع مهم را رها کرده، و برای حاشیه‌ها، حیثیت نظام را خرج می‌کنند مانند: فشار آوردن برای باز کردن سایت فلان مجرم سیاسی، یا اشک تمساح ریختن برای فلان ضد انقلاب، یا جابجا کردن فلان بازی کن یا تطهیر کردن فلان ضد نظام برای بازگشت به وطن؛
  3. کسانی که با بی‌بصیرتی، مدام بر طبلِ “نمی‌توانیم”، “نمی‌شود”، “نداریم”، “نمی‌توانیم نفت بفروشیم”، “نمی‌دانیم چه کنیم” می‌کوبند (شخصی رفت پیش دکتر و گفت: انگشت به هر جای بدنم می‌گذارم، درد می‌کند! دکتر دید چیزیش نیست فقط سر انگشتش زخم است)؛
  4. کسانی که برای مذاکره با آمریکای خبیث، به آب و آتش ‌می‌زنند، اما زیر بار تعامل با چین و روسیه نمی‌روند، بمباران آمریکا و اسرائیل را نمی‌بینیم اما بی‌مهری، چین و روسیه را (که آن هم به دلیل بعضی از رفتارهای ما است)، بزرگنمایی کرده و در تعامل با آنها فرصت سوزی می‌کنند؛
  5. کسانی که نیروهای دلسوز، متعهد و انقلابی را ترد کرده و اشخاص زاویه‌دار با نظام را، بکارگیری می‌کنند؛
  6. کسانی که در انتصاب‌ها، جناح بازی و رفیق بازی را ملاک قرار داده و با شایسته سالاری بیگانه‌اند؛
  7. کسانی که خواست میلیون‌ها شهروند را نادیده گرفته و فقط قشر خاصی را مردم، حساب می‌کنند؛
  8. کسانی که بیش از حد به خواص سرمایه‌دار توجه کرده و به عموم مردم بی‌توجهی می‌کنند (حضرت امیر علیه السلام به مالک اشتر: هوای عموم مردم را داشته باش نه خواص، چرا که خواص همواره پر توقع و ناراضی هستند بر خلاف عموم مردم)[1]؛
  9. کسانی که دست پرورده های غرب و مخالفان اندیشه حضرت امام خمینی رحمت الله علیه که بانیان وضع نابسان موجود هستند را پر و بال داده و در مسئولیت‌های مهم بکارگیری می‌کنند. حضرت امام خمینی در این زمینه می‌فرماید: «من از همه می‌خواهم، من التماس می‌کنم به ملت ایران، من دست ملت ایران را می‌بوسم، این غربزده‌ها را کنار بزنید، عده‌شان خیلی زیاد هم نیست، اما فضولی‌شان زیاد است، ادعایشان زیاد است!»[2]
  10. کسانی که خودباختگان سکولار و دست پروردهای غربی را به عنوان استاد اول، هیئت‌های علمی دانشگاه‌ها انتخاب کرده و با تدریس غرب زدگی و غرب پرستی، ترویج بی‌دینی کرده و با الغای نفرت در دل دانشجویان، می‌خواهند حوادثی مانند حوادث خونین 18 و 19 دی 1404 به راه اندازند؛
  11. کسانی که با نیتی دروغین به راه‌اندازی کنسرت، دوی ماراتن و رها کردن کافه‌ها، سالن‌ها، همایش‌ها و تجمعات (ایونت)، مسابقه‌های مختلط و بدون حجاب، قبح زدایی کردن و ضد فرهنگ دینی و ملی عمل می‌کنند؛
  12. کسانی که با مسائل بانوان بی‌توجهی کرده و مشکلات بانوان را نادیده گرفته و فقط نگران گواهی نامه موتور سواری بانوان هستند و اولویت های حل مشکل جوانان مخصوصا بانوان را جا به جا کرده اند؛
  13. کسانی که برای جلوگیری از صدای حقیقت، رسانه ملی را محکوم می‌کنند؛
  14. کسانی که با رفع فیلتر پیام رسان‌های معاند، برای ضد انقلاب کوچه باز می‌کنند؛
  15. کسانی که به بهانه هزینه‌بر بودن، با جان فدا مخالفت می‌کنند اما غارت‌گران بیت المال را رها کرده‌اند؛
  16. کسانی که با بی‌عملی و بی توجهی به پیشگیری، بار قوه قضائیه را سنگین می‌کنند؛
  17. کسانی که خاری و ذلت را بر حریت و آزادگی مردم و استقلال کشور، ترجیح می‌دهند؛
  18. کسانی که در وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت و درمان و در یک کلام در مهد کودک، در دبستان، در دبیرستان و در دانشگاه و همچنین در تولید فیلم، در حوزه اجرایی کشور، در صنعت و در صادرات و واردات، فتنه‌گری کرده و زمینه کودتا را فراهم می‌کنند؛

 

خائنان به مردم

  1. کسانی که با تجمعات مردمی که سرمایه اجتماعی است و برای حمایت از نظام جمهوری اسلامی و پشتیبانی از نیروهای مسلح و جلوگیری از فتنه مزدوران داخلی و بهم زدن محاسبات دشمن، برپا شده است؛ مخالفند؛
  2. کسانی که با جفنگیات و اراجیف سیاسی، برای خنثی سازی حماسه معجزه گونه بعثت، از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند؛
  3. کسانی که ایستادگی و مقاومت مردم مبعوث را ربرنمی‌تابند و با بی‌ثمر نشان دادن آن، به دنبال تعطیلی آن هستند؛
  4. کسانی که بانیان وضع نابسامان موجود هستند و به ظاهر برای مردم اشک تمساح می‌ریزند و مدام بر طبل بدبختی، بیچارگی و گرسنگی مردم می‌کوبند اما در حقیت فقط خودشان را می‌بینند و برای مردم، هیچ ارزشی قائل نیستند؛
  5. کسانی که می‌خواهند مردم را در برابر نظام قرار دهند و مدام می‌گویند: مردم می‌خواهند زندگی کنند، مردم صلح می‌خواهند، موشک را به رضایت مردم باید گره زد، مردم چه گناهی دارند که تاوان قدرت خواهی ما را باید بدهند؟!؛

 

خائنان معرکه

  1. کسانی که خونخواهی و انتقام را، تندروی می‌خوانند و نسخه کوتاه آمدن می‌پیچند؛
  2. کسانی که جبران خسارت و پرداخت غرامت جنگی را، زیاده خواهی می‌دانند؛
  3. کسانی که دفاع جانانه رزمندگان را برنمی‌تابند و پاسخ دندان شکن به متجاوز را، جنگ طلبی می‌خوانند؛
  4. کسانی که با مدیریت تنگه هرمز، مخالفند و مدام کارشکنی می‌کنند؛
  5. کسانی که مدیریت تنگه هرمز، توسط ایران اسلامی را نشدنی می‌پندارند؛

 

خائنان دفاع مقدس

  1. کسانی که نیروهای نظامی را دست کم گرفته و مدام قدرت دشمن را بزرگنمایی کرده و به رخ مردم می‌کشند؛
  2. کسانی که در برخورد با دشمن، بجای رجزخوانی، مماشات می‌کنند؛
  3. کسانی که با اظهار نظرهای نسنجیده، مدام آرایش جنگی را به هم زده و در راستای اهداف دشمن، کار می‌کنند؛
  4. کسانی که برای دشمن، تبلیع کرده یا اطلاعات دشمن، را تکمیل کرده یا برای تکمیل اطلاعات دشمن، گرا می‌دهد یا به بهانه برطرف کردن سایه جنگ، با دشمن همکاری می‌کنند؛
  5. کسانی که در شرائط جنگی با شبهه افکنی، با شایعه پراکنی، با جوسازی، با فضاسازی، با راه اندازی جنگ روانی و با مشوش کردن اذهان مردم، در جامعه التهاب ایجاد می‌کنند؛
  6. کسانی که با سخنرانی، با مصاحبه، با بیانیه، با انتشار مقاله و با توئیت زدن در پیام رسان‌های معاند، کشور را در برابر دشمن، خلع سلاح کرده و مدام در میدان دشمن بازی می‌کنند؛
  7. کسانی که با اظهار نظرهای نسنجیده، چنان وانمود می‌کنند که انگار ما جنگ را شروع کردیم مانند: ما چاره‌ای نداریم جز این که دور یک میز بنشینیم! نمی‌شود همه‌اش جنگید! ما باید گذشته را فراموش کنیم تا دشمنی‌ها تمام شود! مردم منطقه چه گناهی دارند که پاسوز ما شدند؟؛
  8. کسانی که با رفتارشان، مدام به دشمن تنفس مصنوعی می‌دهند، و برای نجات دشمن از مهلکه، راه خروج از معرکه نشان می‌دهند؛
  9. کسانی که برای دشمن، کوچه باز کرده و کاری که دشمن با هزینه گذاف، نتوانسته است آن کار را در کشور انجام دهد، همان کار را دنبال می‌کنند؛
  10. کسانی که رفتار دشمن را بزک کرده و با اعتماد به دشمن، امضای او را معتبر می‌دانند و از این طریق مدام به دشمن ضعف مخابره می‌کنند؛
  11. کسانی که با نادیده گرفتن جنایات دشمن، و الغای این که حالا مگر چیزی شده؟! مسئولین را به خویشتنداری توصیه می‌کنند و از مسئولین می‌خواهند با کنار گذاشتن بعضی از آرمان‌ها، با آمریکا کنار بیایند؛
  12. کسانی که دشمنی 70 ساله آمریکا با ایران اسلامی را نادیده گرفته و مدام جبهه خودی را، سرزنش کرده و جمهوری اسلامی را مقصر می‌دانند که چرا با آمریکا دشمنی می‌کنید؛
  13. کسانی که همه نابسامانی‌های برآمده از بی‌عملی، از سوء مدیریت و از خطای محاسباتی به خصوص همه مشکلات اقتصادی را، به دروغ، به تحریم، به محاصره اقتصادی و به جنگ نسبت می‌دهند؛

 

خائنان میدان دپلماسی

  1. کسانی که سایه جنگ را می‌خواهند با وادادگی و التماس و دیپلماسی سازش، برطرف کنند؛
  2. کسانی که قافیه را باخته و برای رسیدن به صلح خیالی، سازش و نرمش در مقابل دشمن را توصیه می‌کنند؛
  3. کسانی که با اتکای بیش از حد به مجامع و معاهدات بین المللی، فرصت سوزی می‌کنند؛
  4. کسانی که مؤلفه‌های قدرت را نادیده گرفته و در مقابل آمریکای درنده خو، می‌گویند: ما نیازی به موشک نداریم یا دنیا، دنیای گفتمان و دیپلماسی است؛
  5. کسانی که ایران را در دفاع مشروع خود، مقصر دانستند و از کشورهای منطقه عذرخواهی می‌کنند؛
  6. کسانی که در شرائط جنگی، مذاکره با شیطان را یک روش مبارزه می‌دانند؛
  7. کسانی که برای کم شدن فشار بر آمریکا، نسنجیده بیانیه صادر می‌کنند؛
  8. کسانی که وقتی فشار روی آمریکا زیاد می‌شود، خود را به آب و آتش می‌زنند، تا فشار بر دوش آمریکا را کم کنند؛
  9. کسانی که سازش را بی‌هزینه و مقاومت را پر هزینه می‌دانند؛
  10. کسانی که با وحدت صاحات و یکپاچگی جبهه مقاومت مخالفند؛

 

خائنان مسائل اقتصادی

  1. کسانی که از تاب آوری مردم، سوء استفاده کرده و در شرائط جنگی، سفره مردم را گرو کشیده و با گرانی های روزانه، می‌خواهند از مردم انتقام بگیرند؛
  2. کسانی که با مجرمان اقتصادی، که عمده گلوگاه‌های اقتصادی را گروگان گرفته‌اند؛ مماشات کرده و مردم را به نظام و انقلاب بدبین می‌کنند؛
  3. کسانی که مدام بر سر پول ملی زده و به پول ملی دشمن بها می‌دهند و برای رفع تورم، سیاست‌های تورم‌زا اعمال نمی‌کنند؛
  4. کسانی که با بزرگنمایی بعضی از کاستی‌ها، برای خروج آمریکا از بحران، راه نشان می‌دهند؛
  5. کسانی که با آمار غلط، سیاه نمایی کرده و کاستی‌های کاذب می‌سازند؛
  6. کسانی که با کمبود ارز و مشکل وارد کردن کالاهای اساسی، هزاران میلیار دلار صرف وارد کردن لوازم لوکس و خودروی خارجی می‌کنند؛
  7. کسانی که دلارهای نفتی را بالا کشیده و به کشور برنمی‌گردانند؛
  8. کسانی که به مدیران شرکت‌های دولتی زیان‌ده، پاداش‌های صدها میلیونی پرداخت می‌کنند؛
  9. کسانی که سفره مردم را به دلار و نفت و مذاکره گرده زده‌اند؛
  10. کسانی که می‌خواهند با مشکلات اقتصادی، ملت را به تسلیم بکشانند؛

 

خائنان و وادادگان

  1. کسانی که با مصلحت سنجی و دنیا طلبی، سکوت را انتخاب کردند؛
  2. کسانی که با سکوت در برابر یاوه گویی دشمن، پشت مردم را خالی کرده‌اند؛
  3. کسانی که میان دشمن و وطن و میان حق و باطل، بی طرفی را انتخاب کرده‌اند

میان دشمن و وطن ننگ بر آن که شک کند

ننگ بر آن که خواسته شمر به او کمک کند

  1. کسانی که هرگز متجاوز را محکوم نکردند و در شرائط سخت جنگی، در کنار مردم نبودند اما منافقانه، خود را دلسوز و طرفدار مردم نشان می‌دهند؛
  2. کسانی که انقلابی‌گری، حرکت جهادی، تلاش شبانه روزی، دفاع جانانه از وطن را، تندروی می‌دانند؛
  3. کسانی که با عملکرد خود، شکاف و تنش را در جامعه، نهادینه کرده و با جابجایی ارزش‌ها، قبح زدایی می‌کنند؛
  4. کسانی که به بهانه وفاق و انسجام، منتقدین صادق را تخطئه کرده و خود، به هر اختلافی دامن می‌زنند؛
  5. کسانی که عکس فرمان «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ» عمل می‌کنند؛
  6. کسانی که با عوام فریبی، حقه بازی، با ارئه اطلاعات غلط و با حاشیه سازی، به دنبال تخریب باورهای و تاب آوری مردم هستند می‌کنند؛
  7. کسانی که با بی‌حجابی، ولنگاری، بی‌بندوباری، بی‌عفتی، با ترویج روابط نامشروع در اماکن عمومی، عیاشی و میگساری، فساد را در جامعه نهادینه می‌کنند؛
  8. کسانی که بجای کرنش در برابر معروف و خروش در برابر منکر، همه‌ی تلاش آنان سرکوب کردن آمر به معروف و ناهی منکر است؛
  9. کسانی که موریانه‌وار، باورهای مردم را جویده و با خود تحقیری، غرب را بهشت ایران اسلامی را .جهنم نشان داده و جوانان را با ایران اسلامی بدبین کرده و فروپاشی نظام را دنبال می‌کنند؛
  10. کسانی که با تقطیع آیات، با تحریف تاریخ، با تحریف حقایق، با عکس نشان دادن حقایق، موزیانه و رذیلانه، الغای شبهه کرده و اختلاف افکنی می‌کنند؛
  11. کسانی که می‌گفتند: اگر به ما رأی ندهید جنگ می‌شود و الآن می‌گویند: انرژی هسته‌ای را بدهید تا جنگ تمام شود؛
  12. کسانی که در یک بازی سیاسی امنیت کشور را نشانه گرفتند و در یک تقابل دروغین و دو قطبی سازی‌های کاذب، راه را برای هر خیانتی باز می‌کنند مانند: مردم مبعوث یا مردم مخالف، توان موشکی یا توان مردم، دفاع یا زندگی، موشک یا مردم، موشک یا معیشت، جنگ یا اقتصاد، مذاکره یا تحریم، میدان یا دیپلماسی، سپاه یا ارتش، شعام یا دولت، دولت یا رهبری؛

قصه فتنه و نیرنک و دغل پیوسته است

نان یک عده به گمراهی مردم بسته است

همه کسانی که با بی‌تفاوتی، با ترک فعل، با جلوگیری از قانون، با سنگ اندازی در برابر مجری قانون، این گونه عمل می‌کنند، خواسته یا ناخواسته، خائنین وطن فروش، مزدوران بیگانه پرست، نفوذی‌های خودفروخته و عامل فتنه و کودتا هستند و ما مردم در بعثت خود، باید با افشاگری اینان را رسوا کرده و جلوی فتنه‌ی کودتا را گرفته و آن را خنثی کنیم.

 

خداوندا، دشمنان، منافقان، خائنین وطن فروش، مزدوران بیگانه پرست، نفوذی‌های خودفروخته و عامل فتنه و کودتا را، رسوا و دستشان را از این کشور کوتاه فرما.

مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور را، مرتفع فرما.

وضعیت اقتصادی این مردم مبعوث (که بر اساس خرد جمعی، پای کار وطنشان ایستاده‌ و با اراده پولادین، اعجاز آفریدند) را به بهترین شکل سامان ده. آمین رب العالمین.


[1]. «وَلْيَکُنْ أَحَبَّ الاُْمُورِ إِلَيْکَ أَوْسَطُهَا فِي الْحَقِّ، وَأَعَمُّهَا فِي الْعَدْلِ، وَأَجْمَعُهَا لِرِضَى الرَّعِيَّةِ، فَإِنَّ سُخْطَ الْعَامَّةِ يُجْحِفُ بِرِضَى الْخَاصَّةِ، وَإِنَّ سُخْطَ الْخَاصَّةِ يُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى الْعَامَّةِ؛ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الرَّعِيَّةِ أَثْقَلَ عَلَى الْوَالِي مَؤُونَةً فِي الرَّخَاءِ، وَأَقَلَّ مَعُونَةً لَهُ فِي الْبَلاَءِ، وَأَکْرَهَ لِلاِْنْصَافِ، وَأَسْأَلَ بِالاِْلْحَافِ، وَأَقَلَّ شُکْراً عِنْدَ الاِْعْطَاءِ، وَأَبْطَأَ عُذْراً عِنْدَ الْمَنْعِ، وَأَضْعَفَ صَبْراً عِنْدَ مُلِمَّاتِ الدَّهْرِ مِنْ أَهْلِ الْخَاصَّةِ؛ وَإِنَّمَا عِمَادُ الدِّينِ وَجِمَاعُ الْمُسْلِمِينَ وَالْعُدَّةُ لِلاَْعْدَاءِ، الْعَامَّةُ مِنَ الاُْمَّةِ؛ فَلْيَکُنْ صِغْوُکَ لَهُمْ، وَمَيْلُکَ مَعَهُمْ» همانا خشم عمومى مردم، خشنودى خواص (نزديكان) را از بين مى ‏برد، امّا خشم خواص را خشنودى همگان بى ‏أثر مى‏ كند. خواصّ جامعه، همواره بار سنگينى را بر حكومت تحميل مى‏ كنند زيرا در روزگار سختى ياريشان كمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضى ‏تر، و در خواسته‏ هايشان پافشارتر، و در عطا و بخشش‏ها كم سپاس‏تر، و به هنگام منع خواسته‏ ها دير عذر پذيرتر، و در برابر مشكلات كم استقامت ‏تر مى ‏باشند. در صورتى كه ستون‏هاى استوار دين، و اجتماعات پرشور مسلمين، و نيروهاى ذخيره دفاعى، عموم مردم مى ‏باشند، پس به آنها گرايش داشته و اشتياق تو با آنان باشد.

[2]. امام خمینی رحمت الله علیه 25 خرداد 1358.

نوشته های مشابه

← نوشته قبلی

نوشته بعدی →

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *