انقلاب اسلامی در شرائطی بوجود آمد که

 تفكر بی دینی و بی‌اعتنائیِ به فضیلت‌های انسانی،تمام اندیشه‌های برتر جهان را تشکیل داده بود

 و همه بدبختی بشر به پای دین گذاشته شده بود.

در این شرایط انقلاب اسلامی به عنوان معجزه الهی

 ارزش‌های دینی را حاكم كرد،

 برای دین هم علم، هم تمدن، هم سیاست، هم حاكمیت قائل شد،

 دین را تنها راه رسیدن به قله‌های رفیع انسانیت معرفی کرد،

 و یك قدرت مبتنی بر دین، در جغرافیای سیاسی و حاكمیتی قرن بیستم بوجود آورد.