بازخوانی قیام عاشورا: بازخوانی سخنان امام حسین در جواب والی مدینه

بازخوانی سخنان امام حسین در جواب والی مدینه /

1.  تشخیص صحیح و به موقع

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عنوان یک رهبر الهی، با توجه به مصالح اسلام و مسلمین، توطئه را به درستی و به موقع تشخیص داد و دیگران را از توطئه مطلع ساخت و فرمود: «اَظُنُّ اَنَّ طاغِیتَهُمْ قَدْ هَلَک»[1] فکر می‌کنم، طاغوت بنى امیه معاویة بن ابى سفیان به هلاکت رسیده و منظور از این دعوت، بیعت گرفتن براى پسر اوست.

2.  احساس مسئولیت

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عنوان یک رهبر الهی، بیعت با یزید را توطئه برای اسلام و مسلمین دانست و برای خنثی کردن توطئه در قبال جامعه اسلامی احساس مسئولیت نمود و زمینه‌ی قیام و نهضت را فراهم نمود.

3.  حفظ استقلال و مرز بندی

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عنوان یک رهبر الهی، در عکس العمل به پیغام والی مدینه، استقلال خود را حفظ کرد و هرگز با مدعیان مخالفت با یزید مشورت ننمود و از نوع تصمیم آن‌ها نیز سؤال نفرمود و از گره زدن حرکت خود به روش ایشان، به شدت پرهیز نمود، تا حرکت اصلاحی و ارزشی خود را، از حرکت‌های انتقامی یا منفعت طلبانه، به صورت کامل، جدا سازد.

4.  آمادگی لازم

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در رفتن به دارالخلافه و برخورد با والی مدینه و همراهان وی، با هوشیاری کامل، تمهیداتی را به کار گرفت تا برای هرگونه عکسالعمل ناشایست، آماده باشد، بر این اساس30 نفر مسلح در بیرون دارالخلافه مستقر نمود.

5.  اقدام سنجیده

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام همان گونه که از یک رهبر الهی انتظار می‌رفت، پس از ورود، بدون دستپاچگی و تحیر، بدور از تعجیل و خامی و بدور از ترس و وحشت؛ بسیار سنجیده و پخته عمل کرد و والی و همراهش را به یکی از آداب اسلامی سفارش نمود.

6.  برخورد مدبرانه

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عنوان یک سیاست مدار کارکشته، در پاسخ به والی مدینه، اشکال شکلی اقدام وی را بهانه کرد و به خواست والی تن نداد و فرمود: «شخصیتى مانند من نباید مخفیانه بیعت کند تو نیز نباید به چنین بیعتى راضى باشى»

7.  برخورد مقتدرانه

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عنوان یک سیاست مدار کارکشته، محترمانه والی مدینه را به تمکین پیشنهاد خود واداشت و فرمود: «وقتی ما را همراه مردم براى تجدید بیعت دعوت کردی؛ تصمیم ما و مردم یکسان خواهد بود» یعنی اگر خواستم بیعت کنم در جمع مردم بیعت خواهم کرد.

8.  چرخش قهرمانانه

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام همانند یک قهرمان میدان مبارزه، بدون ترس و وحشت و بدون دست‌پاچگی؛ در برابر قصد خبیث مروان، از موضع قوی و با صلابت برخورد نمود و خطاب به مروان فرمود: «یابْنَ الزَّرْقاءِ اَنْتَ تَقْتُلُنى؟» تو می‌خواهی مرا بکشی یا دیگری؟

9.      اتمام حجت

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام با پرهیز از کلمات چند پهلوی مرسوم در دیپلماسی سیاسی، در برخورد با والی مدینه به صورت صریح و روشن، اتمام حجت نمود و نپذیرفتن بیعت با یزید ملعون را به گونه‌ای مطرح نمود که از شروع یک قیام و نهضت الهی خبر دهد، بر این اساس فرمود: «وَلکنْ نُصْبِحُ وَتُصْبِحُونَ وَنَنْظُرُ وَتَنْظُرُونَ اَینا اَحَقُّ بِالْخِلافَةِ وَالْبَیعَةِ»

10.  بیان شایستگی

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام با بیان موقعیت و جایگاه رفیع خود و خاندان عصمت و طهارت؛ شایستگی خود برای امامت و رهبری جامعه را ترسیم نمود و فرمود: «اِنّا اَهْل بَیتِ النُّبُوَّةِ وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفُ الْمَلائکةِ وَمَهْبَطُ الرَّحْمَةِ بِنا فَتَحَ اللّه وبِنا یخْتِمُ»

11.  تبیین عدم صلاحیت

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام با بیان وضعیت شرربار یزید فاسق و خباثت و پستی وی، دلائل عدم صلاحیت وى در جایگاه رهبری جامعه را بیان کرد و دلیل نپذیرفتن بیعت با یزید ملعون را تبیین نمود و فرمود: «وَیزیدُ رَجُلٌ شارِبُ الْخَمْرِ وَقاتِلُ النَّفْسِ الْمُحْتَرَمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ وَمِثْلى لایبایعُ مِثْلَهُ»

12.  مخالفت بی ثمر

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام با بیان موضع صریح و روشن خود، ضمن مخالفت با یزید غاصب، به مدعیان مخالفت با یزید فهماند که در برخورد با یزید، حرکت‌های انتقامی یا منفعت طلبانه و یا سبک و سیاق شخصی، و سلیقه‌ای، کاری عبث و بیهوده است و با مخالفتشان راه بجایی نخواهند برند.

13.  تافته‌ی جدا بافته از رهبر الهی

آنان که در مخالفت با یزید تافته‌ای جدا بافته شدند و رهبر الهی خود را همراهی نکردند، نتوانستند دین خود را حفظ کنند و از مسیر حق و حقیقت خارج شدند و مصیبت بارتر از آن، این که جامعه اسلامی را به انحراف کشیده و با وارد کردن صدمات بسیار بر جامعه، خیل عظیمی از مسلمانان را به جان هم انداخته و گمراه کردند.

14.  در انتظار فرصت

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در قیام و نهضتِ بر حق خود، هرگز شروع کننده نبوده بلکه مترصد زمینه و زمان مناسب بوده است و دعوت به بیعت با یزید فاجر توسط والی، زمینه‌ی شروع قیام را فراهم کرد.

15.  دعوت کوفیان

دعوت کوفیان هیچ نقشی در شروع نهضت حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام نداشته بلکه مردم کوفه وقتی از حرکت امام حسین مطلع شدند، اقدام به دعوت از حضرت نمودند.

16.  عمل اخلاقی

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در معرفی خود و یزید اخلاقی عمل نمود. در بیان شایستگی‌ها، خود را مطرح نکرد و خاندان عصمت و طهارت را معرفی نمود اما در افشاگری، سخن از خاندان به میان نیاورد و فقط از یزید ملعون سخن به میان آورد.

[1]. . مقتل الحسین(ع)، العلمیه، ج1، ص3.

فهرست کامل کتاب بازخوانی قیام عاشورا:

نوشته های مشابه

بازخوانی قیام عاشورا: سخنان امام حسین علیه السلام در کنار قبر پیامبر

بازخوانی قیام عاشورا: پذیرایی از لشکر حر توسط امام حسین علیه السلام

بازخوانی قیام عاشورا: حضرت امام حسین علیه السلام از ما چه انتظاری دارد؟