بازخوانی دعوت عبیداللّه بن حرّ توسط امام حسین /
1. رسالت رهبران الهی
رسالت انبیاء عظام و اوصیاء آنان هدایت و رهایی بخشی بندگان است و فرستادن پیک و حضور حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در چادر عبیداللّه بن حرّ جعفی و اصرار بر دعوت وی، در هیمن راستا است.
2. دعوت نه درخواست
تمام تلاش حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در طول حرکت و قیام، همواره دعوت به صراط مستقیم بوده است و هرگز از دیگران درخواست کمک نکرده است و آن چه در برخورد با عبیداللّه بن حرّ جعفی صورت گرفته است دعوت است نه درخواست کمک!
3. پاسخ ناشایست
پاسخ عبیداللّه بن حرّ جعفی به اقدام حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام حکایت از ضعف درونی وی دارد که نتوانسته درک درستی از دعوت آن بزرگوار داشته باشد، او همه چیز را از دریجه مادی دیده و دعوت به صراط مستقیم را، با درخواست کمک اشتباه گرفته است، لذا پاسخ نامربوط و ناشایست می‌دهد.
4. راه مقدس افراد مقدس می‌طلبد
جواب حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به عبیداللّه بن حرّ جعفی دو حقیقت را روشن می‌کند: یکی آن که هدف وسیله را توجیه نمی‌کند و دوم در راستای هدف مقدس از ابزار و افراد نامقدس استفاده نمی‌شود. به همین خاطر وقتی عبیدالله بن حر توصیه ی اباعبدالله را مبنی بر توبه، پاک شدن و پیوستن به راه حق، رد کرد، حضرت آیه 51 سوره کهف را شاهد می‌گیرد و با رد پیشنهاد کمک مادی وی؛ می‌فرماید: «وَما کنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً» من از افراد گمراه برای خود کمک نمی‌گیرم.
5. چرایی اقدام دوگانه
شاید برخی تصور نمایند که دعوت عبیداللّه بن حرّ جعفی با اجازه بازگشت یاران در شبعاشورا، باهم همخوانی نداشته باشد! چرا که حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در جایی بر دعوت افراد، اصرار دارد و در جایی یاران را مرخص می‌نماید؟ در حالی که دو اقدام بر یک حقیقت استوار است اول دعوت به صراط مستقیم است و آنگاه که در سلگ یاران قرار گرفت برای تقویت ایمان و اعتقاد، یاران را بر استواری در صراط مستقیم امتحان می‌کند.
دیدگاهتان را بنویسید